Jekyll & Hyde aan het Donkmeer: waar de ziel van Overmere mee op het podium staat
Het is donderdag 20 augustus, een warme avond wanneer wij voor de avant-première van Jekyll & Hyde aan het Donkmeer aankomen. Onze avond begint echter niet meteen op de tribune. Eerst schuiven we aan in Restaurant Nieuw Paviljoen, waar we kiezen voor het speciale Jekyll & Hyde-menu. Een vriendelijke dame, Vanessa, neemt onze bestelling op en zorgt samen met de rest van het team voor een vlotte bediening. Zo begint onze avond alvast veelbelovend, met lekker eten en de vaststelling dat ook hier de gastvrijheid deel uitmaakt van de ervaring.
Daarna trekken we richting tribune, waar Overmere zich opmaakt voor een avond vol muziek, theater en spektakel. De temperatuur blijft aangenaam, maar wanneer de avond langzaam valt, komt vanaf het Donkmeer een koel briesje over het water richting tribune. Het is zo'n moment waarop je beseft dat je niet in een theaterzaal zit, maar aan de oever van het Donkmeer, met het water vlakbij en de open hemel boven ons.
En dan verschijnt de maan boven het meer. Haar licht valt over het water, terwijl op het podium straks een heel andere wereld zal verschijnen, een wereld waarin de nacht ruimte geeft aan Edward Hyde, de donkere kant van Henry Jekyll. Het is bijna alsof de avond zelf het verhaal mee aankondigt en de omgeving voor één keer mee deel uitmaakt van het decor.
Wij zitten klaar voor Jekyll & Hyde.
Twee zielen in één persoon
Vooraf hadden wij eerlijk gezegd wat twijfels. Jekyll & Hyde leek ons geen evidente keuze voor een openluchtmusical. Het verhaal draait rond goed en kwaad, een wetenschapper die de menselijke persoonlijkheid probeert te ontrafelen en de strijd tussen twee kanten van dezelfde mens. Hoe vertaal je zo'n zwaar verhaal naar een groot podium aan het Donkmeer en houd je het gedurende 2 tot 2,5 uur boeiend zonder dat het zwaar op de hand wordt?
En dan is er nog die andere vraag: hoe beeld je twee totaal verschillende persoonlijkheden uit wanneer één acteur ze allebei speelt?
Na de voorstelling hebben wij daar eigenlijk maar één antwoord op: Pieter Jan De Paepe doet het. En hoe.
Hij speelt Henry Jekyll en Edward Hyde en maakt het verschil tussen beide figuren voortdurend voelbaar. Niet alleen door kostuum of grime, maar vooral door spel, houding en uitstraling. Wij weten dat we naar dezelfde acteur kijken, maar geloven tegelijk dat we twee verschillende mensen zien. Dat vinden wij een van de sterkste punten van deze productie, want het idee van twee zielen in één persoon klinkt op papier natuurlijk interessant, maar op een podium moet je het ook geloofwaardig maken.
De Paepe slaagt daarin en houdt die tegenstelling gedurende de voorstelling overeind.
Een cast die zich helemaal geeft
Een productie van deze omvang kan natuurlijk nooit op één hoofdrol rusten. Koen Crucke geeft als Sir Danvers Carew zijn personage een duidelijke plaats in het verhaal, terwijl ook de twee vrouwelijke hoofdrollen, Laura Seys als Emma Carew en Charlotte Campion als Lucy Harris, hun personages overtuigend neerzetten. De volledige cast draagt mee het verhaal en zorgt ervoor dat de verschillende verhaallijnen voldoende ruimte krijgen.
En dan zijn er de meer dan honderd figuranten die samen het Londen van 1888 vormgeven. Op papier klinkt dat als een indrukwekkend aantal, maar wanneer je ze allemaal samen op het podium ziet, begrijp je pas hoeveel organisatie daarachter schuilt. Iedereen kent zijn plaats, iedereen weet wanneer hij moet bewegen en iedereen maakt deel uit van het grotere beeld. Dat lukt bijzonder goed en daarom verdienen ook de figuranten hun plaats in het applaus.
Ze hebben stuk voor stuk hun beste beentje voorgezet. ~Nele
Bij zo'n grote openluchtproductie kijk je trouwens niet alleen naar de hoofdrolspelers. Een beweging op de achtergrond, een reactie van het ensemble of een scène waarin tientallen mensen tegelijk iets doen, kan mee bepalen hoe je een voorstelling ervaart. Hier vormt die grote groep geen decoratieve massa, maar een wezenlijk onderdeel van het geheel.
Een pluim voor wie je niet ziet
Bij een musical gaat de aandacht vanzelf naar de mensen op het podium. Dat is logisch, want zij dragen het verhaal voor het publiek. Toch kan een productie van deze omvang alleen bestaan dankzij de grote ploeg die achter de schermen werkt.
Techniek, licht, geluid, decor, kostuums, grime en productie moeten allemaal op elkaar aansluiten. Daarnaast zorgen vrijwilligers voor het onthaal, de ticketcontrole, de bediening, het netjes houden van de tribunes en nog tal van andere taken die de toeschouwer nauwelijks opmerkt.
Daarom geven wij ook hen graag een welverdiende pluim. Zij staan niet in de schijnwerpers, maar zonder hun inzet staat er geen Jekyll & Hyde aan het Donkmeer.
Maar om te begrijpen hoe Festivaria vandaag zo'n grote productie aan het Donkmeer kan neerzetten, moeten we terug naar het begin. Een verhaal dat we in de volgende alinea oppikken.
Het liveorkest maakt het verschil
Een andere grote troef zit niet boven op het podium, maar op de eerste verdieping. Festivaria werkt voor Jekyll & Hyde met een 17-koppig liveorkest, waardoor de muziek een eigen plaats binnen de voorstelling krijgt. De stemmen, de actie op het podium en de muzikanten versterken elkaar voortdurend en geven de muzikale momenten een directe energie.
Dat merken wij vooral tijdens de meer emotionele en spannende passages. Je hoort niet zomaar een soundtrack die de voorstelling begeleidt, maar ervaart muziek die samen met de acteurs en het verhaal leeft. Voor ons vormt het liveorkest dan ook absoluut een meerwaarde.
Een decor en choreografie die het geheel dragen
Ook het decor verdient aandacht. De grote staalconstructie geeft de voorstelling een indrukwekkende uitstraling en biedt de spelers verschillende niveaus en speelplekken. Het ontwerp past bij het Londen van 1888 en vormt tegelijk een sterk visueel kader voor de strijd tussen Jekyll en Hyde.
Maar een groot decor alleen maakt nog geen grote voorstelling. Ook de choreografie moet ervoor zorgen dat al die mensen op dat podium samen één geheel vormen. Met zo'n grote groep spelers lijkt dat op papier een enorme puzzel, maar tijdens de voorstelling krijgen de bewegingen een duidelijke functie en ondersteunen ze de scènes.
De choreografie zit schitterend in elkaar. ~Geertrui
De grote groepen vullen het podium zonder de hoofdpersonages weg te drukken en zorgen tegelijk voor dynamiek in de voorstelling. Ook hier merk je hoeveel werk achter een productie van deze omvang schuilt.
Een bisschop uit 1888 die vandaag nog herkenbaar klinkt
Het verhaal speelt zich af in de 19de eeuw, maar sommige situaties voelen verrassend actueel. De bisschop krijgt zijn sneer en achter die scène zit meer dan een grap. Jekyll & Hyde laat zien hoe mensen zich naar de buitenwereld anders kunnen voordoen dan ze werkelijk zijn, hoe macht en aanzien gedrag beïnvloeden en hoe maatschappelijke verwachtingen mensen in een bepaalde rol kunnen duwen.
Daar moesten wij toch even om glimlachen, want hoewel het verhaal zich op het einde van de 19de eeuw zich afspeelt, zijn sommige situaties nog altijd herkenbaar. Het kon net zo goed vandaag zijn.
Misschien maakt dat de voorstelling juist sterker. Je kijkt naar een verhaal uit een andere tijd, maar herkent ondertussen iets van onze eigen samenleving.
Maar dan ontdekken wij nog een ander verhaal
Wie Jekyll & Hyde in Overmere bekijkt, ziet niet alleen een musical. Je ziet ook iets van het dorp zelf, want Festivaria kwam niet uit het niets.
Het huidige spektakel heeft wortels in het Overmeerse verenigingsleven. Dat verhaal komt mooi naar voren in "De ziel van Overmere", het boek van Herman Vander Stricht dat de Heemkundige Kring Overmere in augustus 2026 centraal stelde tijdens haar tentoonstelling. Wie het verhaal van Overmere verder wil ontdekken, kan het boek nog kopen voor € 10. Een mailtje naar bart.joos@overmere.be volstaat om te informeren naar een exemplaar.
Vander Stricht beschrijft daarin hoe belangrijk het verenigingsleven voor de dorpsziel is. Hij kijkt niet alleen naar het verleden, maar stelt ook vragen over de toekomst van buurtschap, gemeenschapszin en rechtstreeks contact tussen mensen.
Wanneer wij daarna naar Festivaria kijken, krijgt de voorstelling een extra betekenis. Want Festivaria draait niet alleen om een musical. Het draait ook om mensen die samen iets doen.
Van Frère Pachters naar Jekyll & Hyde
De geschiedenis gaat nog verder terug. Volgens Herman Vander Stricht kreeg het Overmeerse verenigingsleven in de jaren 1930 een belangrijke impuls van onderpastoor Leroux. Verschillende verenigingen groeiden verder en die traditie van samenwerking kreeg decennia later een nieuwe vorm. In 1985 zette toneelvereniging Panta Rhei, ter gelegenheid van haar 25-jarig bestaan, het Boerenkrijgopenluchtspel Frère Pachters op de planken. Het spektakel groeide uit tot een groot dorpsgebeuren en vormde de kiem voor wat later zou uitgroeien tot de openluchtmusicals aan het Donkmeer.
Daar ligt een duidelijke lijn naar Festivaria. De Boerenkrijg vormt een belangrijk onderdeel van de geschiedenis van Overmere en Frère Pachters bracht dat verleden naar een groot openluchtpodium. Vandaag staat daar Jekyll & Hyde, een verhaal uit een totaal andere tijd, met andere personages en een heel andere thematiek. Wat hetzelfde blijft, is de kracht om mensen en verenigingen samen te brengen voor een grote productie.
De ziel van Overmere in de praktijk
Mensen werken samen, verenigingen nemen verantwoordelijkheid op en vrijwilligers zorgen ervoor dat een groot project vorm krijgt. Dat zie je niet alleen op het podium, maar ook rondom de voorstelling. Wie op de tribune zit, ziet een musical. Wie iets verder kijkt, ziet de gemeenschap die de voorstelling mee mogelijk maakt.
Vrijwilligers uit Overmere en omgeving zorgen voor het onthaal, de ticketcontrole, de bediening, het onderhoud en tal van andere praktische taken. Al die taken samen tonen hoe sterk het verenigingsleven nog altijd doorwerkt in het dagelijkse leven van de gemeente.
Daarmee krijgt de titel De ziel van Overmere een heel concrete betekenis. Het boek van Herman Vander Stricht brengt de geschiedenis van dat verenigingsleven in beeld. Festivaria laat zien dat die verenigingszin vandaag nog altijd leeft.
De ziel van Overmere staat dus niet alleen in een boek of op een tentoonstelling. Je ziet ze ook aan het Donkmeer, telkens wanneer mensen en verenigingen samen een nieuwe voorstelling mogelijk maken.
Ga naar Overmere-Donk
Wie nog geen ticket heeft, zouden wij dus zeker aanraden om te overwegen naar Overmere-Donk te gaan. Niet alleen voor de musical, maar voor het geheel: voor Pieter Jan De Paepe, die overtuigend twee kanten van één mens neerzet, voor Koen Crucke en de volledige cast, voor de twee vrouwelijke hoofdrollen, de meer dan honderd figuranten, de choreografie, het liveorkest en het indrukwekkende decor, maar ook voor al die mensen die je niet op het podium ziet en die ervoor zorgen dat deze enorme productie kan bestaan.
Jekyll & Hyde speelt nog tot en met 5 september 2026 aan het Donkmeer. Festivaria - officiële website en tickets
Wij kwamen naar Overmere voor een musical en vertrokken met iets meer. Tussen Jekyll en Hyde zagen wij ook de ziel van Overmere.
Van Frère Pachters tot Jekyll & Hyde veranderde het verhaal, veranderden de acteurs, veranderde de muziek en veranderde het decor, maar de traditie bleef: mensen die samen iets groots willen maken.
En zolang die mensen blijven komen, blijft Festivaria veel meer dan een musical.
Het blijft een stukje van het DNA van Overmere.
